Kaija Koo

Geboren in Helsinki in 1962 onder de naam Kaija Kokkola, is Kaija Koo sinds het begin van de jaren 1980 actief binnen de Finse popscene. Ze begon op 17‑jarige leeftijd bij de band Steel City, later gekoppeld aan de naam Kaija Koo Band, en zong ook in de koren bij de Finse voorronde van het Eurovisiesongfestival in 1981. Haar solocarrière startte met Kun savukkeet on loppuneet in 1986, maar Tuulten viemää uit 1993, gerealiseerd met Markku Impiö, betekende een duurzaam keerpunt. Kaija Koo ontwikkelde een Fins‑taalige popschrijfwijze met heldere melodieën, sentimentale ballades en een ingetogen poprock‑vibe, gedragen door een nadrukkelijke stem. Door de decennia heen bracht ze meerdere studioalbums uit, onder meer Tuulikello (1995), Unihiekkamyrsky (1997), Operaatio jalokivimeri (1998), Mikään ei riitä (2002), Viiden minuutin hiljaisuus (2004), H‑Hetki (2007), Irti (2010), Kuka sen opettaa (2014), Sinun naisesi (2016) en Taipumaton (2021). Ze treedt veel op in Finlandse zalen en op festivals en ging verschillende eenmalige samenwerkingen aan, onder andere met Reino Nordin, Pyhimys en Vesala, terwijl haar pop zich ontwikkelde richting meer hedendaagse producties.