António Zambujo

Geboren in Beja, in Alentejo, ontwikkelt António Zambujo een benadering van het Portugese zingen waarbij fado zeer vroeg in contact komt met cante alentejano, de collectieve vocale traditie van zijn regio, evenals een meer flexibele akoestische schrijfwijze, open voor volkslied en Lusofone muziek. António Zambujo komt eind jaren tachtig/begin 2000 naar voren met Por Meu Cante in 2004, na O Mesmo Fado in 2002, en verfijnt deze taal vervolgens op Outro Sentido in 2007, Guia in 2010 en Quinto in 2012. Zijn manier van zingen, bescheiden en zeer gearticuleerd, wijkt af van een strikt klassiek fado en geeft de voorkeur aan sobere arrangementen, vaak rustige tempi en een natuurlijke overgang tussen traditie en hedendaags repertoire. In de kring van het fado gevestigd maar ook op internationale podia aanwezig, breidt António Zambujo zijn palet verder uit met Rua da Emenda in 2014, daarna Até Pensei Que Fosse Minha in 2016, gewijd aan liederen van Chico Buarque, wat zijn band met Braziliaanse muziek onderstreept. Hij vervolgt met Do Avesso in 2018, Voz e Violão in 2021 en Cidade in 2023. Door zijn carrière heen heeft António Zambujo een repertoire opgebouwd waarin de intimiteit van het fado, de cadans van de Alentejo en een gevoeligheid die dicht bij bossa nova en MPB ligt zonder breuk samengaan.