Jerry Douglas

Geboren in Warren (Ohio, VS) in 1956 ontwikkelde Jerry Douglas op jonge leeftijd zijn spel op de Dobro en lapsteelgitaar, waarmee hij een centrale positie innam binnen de Amerikaanse bluegrass- en countryscène. Professioneel actief vanaf het begin van de jaren zeventig, viel hij op in moderne bluegrassformaties voordat hij zich aansloot bij J.D. Crowe & The New South en later bij de familieband The Whites, terwijl hij tevens een omvangrijke carrière als studiomuzikant in Nashville opzette. Vanaf eind jaren tachtig profileerde Douglas zich ook als leider en nam hij een reeks instrumentale albums op die bluegrass, country, folk, jazz en bluesinvloeden combineren — waaronder Fluxology (1979), Slide Rule (1992), Lookout for Hope (2002), The Best Kept Secret (2005), Traveler (2012) en What If (2017). Als langjarig lid van Alison Krauss & Union Station nam hij daarnaast deel aan talrijke collectieve projecten en samenwerkingen, van traditionele Appalachian-muziek tot uitstapjes naar pop en rock. In de jaren 2010 richtte hij The Earls of Leicester op, een formatie gewijd aan het repertoire van Flatt & Scruggs, en zette hij zijn werk als producer en arrangeur voort, waarbij hij een blijvende schakel vormt tussen het bluegrass-erfgoed en meer hedendaagse verkenningen.