Laibach

Opgericht in 1980 in Trbovlje, in het huidige Slovenië dat toen deel uitmaakte van Joegoslavië, ontwikkelde Laibach zich op het snijvlak van industrial, avant‑garde, elektronische muziek, neoklassieke dark wave en een direct herkenbare martial esthetiek. Sinds 1984 verbonden aan het collectief Neue Slowenische Kunst, ontwikkelde Laibach vroeg een visuele en muzikale taal die berust op het subverteren/ombuigen van machts-, nationalistische en propagandacodes, wat in de jaren tachtig leidde tot censuur en een verbod om hun naam in Joegoslavië te gebruiken. Rond figuren als Milan Fras, Ivan Novak en oorspronkelijk Dejan Knez ging Laibach van een rauw, zwaar en repetitief geluid naar meer orkestrale vormen, waarin mechanische percussie, diepe stemmen, klassieke verwijzingen en covers die zijn omgevormd tot dubbelzinnige hymnes samenkomen. De albums Laibach (1985), Nova Akropola (1986) en vooral Opus Dei (1987) vestigden deze benadering, voortgezet door Let It Be (1988), Kapital (1992), NATO (1994), Spectre (2014), Also Sprach Zarathustra (2017), The Sound of Music (2018) en Wir sind das Volk (2022). Laibach componeerde ook voor theater en film, maakte talrijke internationale tournees en maakte indruk met concerten in Pyongyang in 2015 en in Zuid‑Korea in 2017, waarmee hun traject waarin muziek, performance en politiek commentaar samenkomen werd bevestigd.