Kenny Barron

Geboren in Philadelphia in 1943, schrijft Kenny Barron zich in de geschiedenis van het Amerikaanse jazzpiano tussen hardbop, post-bop en mainstream jazz, met een spel dat steunt op helderheid van aanslag, flexibiliteit in frasering en een sterk gevoel voor begeleiding. Na een vroege start in zijn geboortestad vestigde hij zich in New York in 1961 en speelde al snel met James Moody, Lou Donaldson, Roy Haynes en Lee Morgan, voordat hij van 1962 tot 1966 toetrad tot het orkest van Dizzy Gillespie. Daarna werkte hij onder meer met Freddie Hubbard, Yusef Lateef en Stan Getz, terwijl hij een omvangrijke discografie als leider opbouwde, begonnen met You Had Better Listen (1967). Zijn loopbaan wisselt trio, solo, duo en grotere ensembles af, met veel aandacht voor standards, eigen composities en bepaalde afro-latijnse of Braziliaanse kleuringen, hoorbaar op Sambao (1992), Canta Brasil (2002) en Kenny Barron & the Brazilian Knights (2012). Kenny Barron was ook medeoprichter van Sphere, een groep rondom het repertoire van Thelonious Monk, en nam opvallende albums op zoals Wanton Spirit (1994), The Art of Conversation met Dave Holland (2014), Concentric Circles (2018), The Source (2023) en Beyond This Place (2024). Naast het podium gaf hij lange tijd les aan Rutgers en later aan de Juilliard School.