Hue and Cry

Hue and Cry werd in 1983 in Coatbridge, Schotland, opgericht door de broers Pat Kane en Greg Kane. De band valt binnen een pop-soultraditie met invloeden van blue-eyed soul, sophisti-pop en jazzachtige accenten. Na een opvallende eerste release op het Schotse label Stampede in 1986 tekenden ze bij Circa en brachten in 1987 Seduced and Abandoned uit, met name gedragen door de track Labour of Love, gevolgd door Remote in 1988, waarop het duo zijn schrijfstijl verfijnde met een mix van popmelodieën, soulige zang en meer verfijnde arrangementen. In de jaren 90 breidden Hue and Cry hun palet uit met Stars Crash Down (1991), Truth and Love (1992) en Showtime! (1994), laatstgenoemde gerealiseerd met arrangeur Richard Niles, alvorens explicieter de richting van jazz in te slaan met Jazz Not Jazz (1996) en Next Move (1999). Deze periode bracht hen ook dichter bij de Schotse jazzscene en muzikanten als Michael Brecker, Randy Brecker, Mike Stern en Tommy Smith. Vanaf de jaren 2000 waren ze regelmatig weer op het podium te zien, waarbij ze afwisselden tussen akoestische piano- en zangformaten en optredens met band, en voegden later Open Soul (2008), Hot Wire (2012), Pocketful of Stones (2017) en Hue And Cry 40 (2024) toe aan hun discografie.