Julio Iglesias

Geboren in Madrid in 1943, maakte Julio Iglesias zich tegen het einde van de jaren zestig duidelijk met een populair lied dat geworteld is in romantische ballade, latin pop en georchestreerde variété. Zijn intrede in de muziek volgt een jeugd die werd gekenmerkt door voetbal en een ernstig autounfall, voordat hij in 1968 won op het Festival van Benidorm met 'La vida sigue igual', gevolgd door een internationale exposé met 'Gwendolyne' op het Eurovisie Songfestival 1970. In de loop van de jaren zeventig en tachtig ontwikkelt Julio Iglesias een repertoire dat is gebaseerd op soepele melodieën, een zachte interpretatie en een stem met een zeer herkenbare frasering, tussen Spaans, Frans, Italiaans, Portugees, Duits en Engels. Deze meertaligheid vergezelt een continue podiumaanwezigheid in Europa, Latijns-Amerika, de Verenigde Staten en Azië. Tot zijn meest opvallende albums behoren Yo canto (1969), Hey! (1980), De niña a mujer (1981), 1100 Bel Air Place (1984), Un hombre solo (1987), Raíces (1989), La carretera (1995), Tango (1996) en México (2015). Julio Iglesias heeft ook talloze samenwerkingen gekend, met name met Willie Nelson, Diana Ross, Stevie Wonder, Dolly Parton, Sting, Plácido Domingo en Frank Sinatra. Langdurig gevestigd tussen Spanje, Madrid en de Dominicaanse Republiek heeft Julio Iglesias de romantische, hispano-talige liedkunst duurzaam verbonden met een internationale productie van grote omvang.