Jacques Schwarz-Bart

Geboren in Les Abymes, Guadeloupe, in 1962, ontwikkelt Jacques Schwarz-Bart een eigenzinnige loopbaan die heel vroeg de gwoka-ritmes, die hij in zijn jeugd leerde, verbindt met de taal van de jazz die hij later ontdekt in Europa. Na studies in Frankrijk en een periode in de politiek, wendt Schwarz-Bart zich op volwassen leeftijd tot muziek, leert saxofoon, studeert aan het Berklee College of Music in Boston en vestigt zich vervolgens in New York, waar hij zich aansluit bij de jazz-, soul- en nu-soul-scènes van het einde van de jaren negentig en het begin van de jaren 2000. Zijn spel ligt in een moderne jazz die gevoed wordt door Caribische erfenissen, soul, funk en Afro-diasporische muziek, met bijzondere aandacht voor de circulaties tussen schrijven, improvisatie en ritmische tradities. Schwarz-Bart werkt mee aan diverse projecten naast muzikanten als Roy Hargrove, D’Angelo, Erykah Badu of Me’Shell Ndegeocello, terwijl hij een persoonlijk oeuvre ontwikkelt dat wordt getekend door Soné Ka La (2006), Abyss (2008), Rise Above (2010), The Art of Dreaming (2012), Jazz Racine Haïti (2014), Hazzan (2018), Soné Ka-La 2: Odyssey (2020) en The Harlem Suite (2023). Van de ene plaat naar de andere onderzoekt Schwarz-Bart de verbindingen tussen hedendaagse jazz, Guadeloupe’s gwoka, Haitiaanse wortelmuziek en diasporisch geheugen.