Isabelle Aubret

Geboren als Thérèse Coquerelle in Marquette-lez-Lille bij Lille, vestigde Isabelle Aubret zich begin jaren 1960 in het Franse chansonlandschap na een opvallend optreden in het Olympia en een contract bij Jacques Canetti. Haar repertoire is melodieus en tekstgericht, gedragen door een heldere, vaak ingetogen interpretatie die evenveel aandacht besteedt aan de woorden als aan de vocale lijn. Isabelle Aubret won het Eurovisie Songfestival voor Frankrijk in 1962 met 'Un premier amour' en keerde terug in 1968 met 'La Source', waarmee ze derde werd. Haar carrière ontwikkelde zich tussen cabarets, grote Parijse podia zoals het Olympia en Bobino, en tournees in binnen- en buitenland. Jean Ferrat neemt een belangrijke plaats in haar loopbaan in als auteur, artistieke begeleider en blijvende bron van covers, net als Jacques Brel of de op muziek gezette teksten van Louis Aragon. Ondanks twee zware ongevallen in 1963 en 1981 zette Isabelle Aubret haar opnamen voort met albums als La Source (1968), Berceuse pour une femme (1977), Vivre en flèche (1990) en Allons enfants (2016). Ze nam ook meerdere platen op gewijd aan Ferrat, Brel of Aragon, waarmee ze een loopbaan voortzette die gericht is op interpretatie en continuïteit van het Franstalige chanson.