In Extremo

Opgericht in Berlijn in 1995 rond Michael Robert Rhein, telt In Extremo tegenwoordig zes muzikanten en ontstond uit twee aanvankelijk gescheiden lijnen: een akoestisch, middeleeuws geïnspireerd ensemble en een rockproject, die tegen het einde van de jaren negentig samensmolten. In Extremo plaatst zijn muziek op het snijvlak van metal, folkrock en oude repertoiretradities, met centraal gebruik van doedelzakken, schalmen, draailieren, harpen of luiten naast elektrische gitaren, bas en drums. De eerste platen — In Extremo (vaak 'Gold' genoemd) in 1997, gevolgd door Hameln en Weckt die Toten! in 1998 — legden deze hybride formule vast, voortgezet met Verehrt und angespien (1999), Sünder ohne Zügel (2001) en 7 (2003). De teksten wisselen hedendaags Duits af met bewerkingen van middeleeuwse bronnen en passages in het Latijn, Ocitaans of Oudnoors, in een schrijfstijl die rockrefreinen en traditionele motieven combineert. Zowel op middeleeuwse markten als in zalen en rockfestivals aanwezig, heeft In Extremo deze dubbele identiteit behouden op albums als Mein rasend Herz (2005), Sängerkrieg (2008), Sterneneisen (2011), Kunstraub (2013), Quid Pro Quo (2016), Kompass zur Sonne (2020) en Wolkenschieber (2024). Sinds 2010 is Florian Speckardt de drummer.