Imelda May

Geboren in Dublin, in de wijk The Liberties, ontwikkelde Imelda May zich vanaf het begin van de jaren 2000 op het snijvlak van rockabilly, swing, rhythm and blues, jazz, soul en folk. Nadat ze haar eigen band had opgericht, bracht ze in 2003 No Turning Back uit, gevolgd door Love Tattoo in 2008 en Mayhem in 2010 — drie albums die haar profileren binnen een retro-esthetiek gevoed door de rock-’n’-roll van de jaren 1950, blues en melodische liedkunst. Haar loopbaan kreeg snel internationale bekendheid dankzij het Britse circuit, met name naast Jools Holland, en opvallende optredens met Jeff Beck, met wie ze in 2010 deelnam aan de hulde aan Les Paul bij de Grammy Awards. In de loop der jaren breidde Imelda May haar repertoire uit: Tribal (2014) behoudt een rootsbasis maar neigt meer naar rock en soul, terwijl Life Love Flesh Blood (2017), geproduceerd door T Bone Burnett, een soberdere schrijfwijze benadrukt, dichter bij folk en softrock. Ze zette deze ontwikkeling voort met Slip of the Tongue (2020), gericht op spoken word, en 11 Past the Hour (2021), met onder anderen Noel Gallagher en Ronnie Wood.