999

Ontstaan in Londen eind 1976 rond de broers Nick Cash en Guy Days, behoort 999 tot de eerste golf van Britse punk met een directe, snelle en melodische klank op het snijvlak van punkrock, new wave en een nog rauwe variant van poppunk. Eerst opgemerkt op het Londense circuit, met name in de Hope and Anchor, bracht 999 in 1977 de single “I’m Alive” uit en volgde met “Nasty Nasty”, “Emergency” en “Homicide” — nummers die de identiteit van de band bepaalden, gebaseerd op nerveuze gitaren, korte refreinen en een geconcentreerde energie. Het debuutalbum 999 verscheen in 1978, gevolgd datzelfde jaar door Separates, vervolgens The Biggest Prize in Sport in 1980 en Concrete in 1981, in een periode waarin 999 veel toerde in het Verenigd Koninkrijk en ook in de Verenigde Staten. Na 13th Floor Madness (1983) en Face to Face (1985) kende de band meerdere onderbrekingen voordat hij vanaf 1993 weer duurzaam actief werd met You Us It!, later Takeover (1998), Death in Soho (2007) en Bish! Bash! Bosh! (2020). Lang onderdeel rond Nick Cash en Guy Days, zet 999 zijn weg voort als kwartet met Arturo Bassick op bas en Stuart Meadows op drums.