Hatebreed

Hatebreed, opgericht in Bridgeport, Connecticut, in 1994, begon in de Amerikaanse hardcore-scene en verbreedde later naar een stevig metalcore, gekenmerkt door thrash- en groove-metalriffs, vaak directe tempi en geschreeuwde zang. Rond Jamey Jasta viel Hatebreed eind jaren negentig op met de EP Under the Knife en het album Satisfaction Is the Death of Desire uit 1997, dat de basis legde voor korte, zenuwachtige en ritmisch gerichte composities. De groep kreeg meer bekendheid met Perseverance in 2002 en vervolgde met The Rise of Brutality (2003), Supremacy (2006) en Hatebreed (2009), en was actief zowel in hardcore-kringen als op grote metalpodia. In de jaren 2010 zette Hatebreed die lijn voort met The Divinity of Purpose (2013), The Concrete Confessional (2016) en Weight of the False Self (2020). Ondanks meerdere bezettingswisselingen door de jaren heen behoudt Hatebreed een directe benadering: compacte nummers, een zware productie en een voortdurende kruisbestuiving tussen hardcore-agressie en metalzwaarte.