Eraldo Bernocchi

Eraldo Bernocchi, geboren in Milaan in 1963, ontwikkelt sinds het midden van de jaren 1980 een loopbaan die nauw verbonden is met de Italiaanse experimentele en de Europese post‑industriële scènes. Aanvankelijk actief binnen Sigillum S, een formatie opgericht in 1985, bewerkte Bernocchi een geluid bestaande uit elektronica, donkere ambient, rituele texturen en noise, voordat hij zijn werkveld uitbreidde naar dub, filmmuziek, metal en verschillende vormen van improvisatie. Zijn persoonlijke en nevenprojecten — zoals Ashes, SIMM, SOMMA, Charged, Obake en Metallic Taste of Blood — tonen een dwarsdoorsnijdende praktijk waarin gitaar, geluidsbewerking en compositie elkaar kruisen zonder zich aan één format te binden. In de loop der jaren werkte hij samen met onder anderen Bill Laswell, Mick Harris, Harold Budd, Robin Guthrie, Toshinori Kondo, Raiz en Hoshiko Yamane. Belangrijke discografische mijlpalen zijn Ashland (1994), Corpus (1996), Music for Fragments from The Inside (2005) met Harold Budd, Winter Garden (2011) met Harold Budd en Robin Guthrie, en Mujo (2020) met Hoshiko Yamane. Hij droeg ook bij aan de soundtrack van Nirvana en medeauteur van de muziek voor Denti, waarmee hij zijn dichte, atmosferische en vaak hybride klankwereld naar de film vertaalde.