Emma Ruth Rundle

Geboorte in Santa Monica, Californië, in 1983 en lang verbonden met de scène van Los Angeles voordat ze zich in Portland vestigde, heeft Emma Ruth Rundle sinds de late jaren 2000 een schrijfstijl ontwikkeld die ligt tussen donker folk, ambient, post-rock en experimentele rock. Eerst actief bij The Nocturnes, waarin ze atmosferische gitaren, nevelige texturen en introspectieve zang mengt op de releases Wellington (2008), A Year of Spring (2009) en Aokigahara (2011), sluit Emma Ruth Rundle zich daarna aan bij Red Sparowes en neemt deel aan het album The Fear Is Excruciating, but Therein Lies the Answer (2010). Ze richt daarna vlug het trio Marriages op, wiens dichtere en elektrischere esthetiek vorm krijgt op de EP Kitsune (2012) en vervolgens het album Salome (2015). Solo verfijnt Emma Ruth Rundle haar taal tot een persoonlijker stem met Electric Guitar: One (2011), Some Heavy Ocean (2014), Marked for Death (2016), On Dark Horses (2018) en Engine of Hell (2021), waar sobere arpeggio’s, verzadigde crescendo’s en een stem die tegelijk kwetsbaar en open is naast elkaar bestaan. Haar carrière omvat ook een split met Jaye Jayle in 2017, de samenwerking met Thou op May Our Chambers Be Full (2020) en vervolgens The Helm of Sorrow (2021), evenals het meer improviserende en abstracte EG2: Dowsing Voice (2022). Emma Ruth Rundle heeft ook muziek geschreven voor film, met name de muziek voor Riley Stearns’ Dual, waardoor een oeuvre voortduurt dat ook poëzie en instrumentale vormen doorloopt.