Graham Coxon

Graham Coxon werd in 1969 geboren in Rinteln, West-Duitsland, en groeide op in Colchester in Essex. Hij maakte aanvankelijk naam als gitarist en zanger van Blur, de band die hij eind jaren tachtig oprichtte met Damon Albarn, Alex James en Dave Rowntree. Zijn songwriting en spel — beïnvloed door alternative rock, britpop, lo-fi, noise rock en op sommige projecten een meer folky inslag — begeleidden de ontwikkeling van Blur, van de baggy-beginselen tot de meer abrasieve en experimentele platen eind jaren negentig. Tegelijk ontwikkelde Coxon een solocarrière, beginnend met The Sky Is Too High (1998) en gevolgd door albums als The Golden D (2000), Happiness in Magazines (2004), Love Travels at Illegal Speeds (2006), The Spinning Top (2009) en A+E (2012), vaak op zeer persoonlijke wijze opgenomen waarbij hij meerdere instrumenten bespeelt. Coxon schrijft ook muziek voor beeldmedia, onder meer de soundtracks voor The End of the F***ing World in 2018 en 2019, en sinds 2023 zet hij het project The Waeve voort als duo met Rose Elinor Dougall. Als tekenaar en schilder maakt Graham Coxon bovendien een groot deel van zijn eigen hoesontwerpen.