Eini

Geboren in Pello in Fins Lapland, verscheen Eini, bij wie de volledige naam Eini Hannele Pajumäki luidt, eind jaren 1970 op het Finse muziekscène met 'Yes sir, alkaa polttaa', een Finse bewerking van Baccara's 'Yes Sir, I Can Boogie'. Na haar jeugdige beginselen in de band Sailons en een verhuizing naar Helsinki bouwde Eini een repertoire dat zich tussen disco, pop en iskelmä (Finse schlager) bevond, met veel nadruk op bewerkingen, toegankelijke melodieën en dansbare ritmes. Haar vroege albums Eini (1978), Laululintunen (1979), Eini & Lady (1981), Jossakin jos haluat (1982) en Aika pakkaus (1983) bepaalden die koers, gevolgd door nummers als 'Kesä ja yö', 'Xanadu', 'Haloo hela Finland' en 'Olen neitsyt'. In de jaren 1980 stonden meerdere van Einis opnames in verband met teksten van Raul Reiman en producties van Jori Sivonen. De verdere loop van haar carrière ging eind jaren 1980 en in de jaren 1990 meer richting traditionele iskelmä, voordat ze in de jaren 2000 en 2010 terugkeerde naar een meer dansgerichte esthetiek met Mä jään (2011), Vähän kipeää (2014), Draamaa (2016), Vihdoin valmis (2020), Pimeän jälkeen (2023) en Mun vuosi (2025). Op het podium heeft Eini onder meer getourd met Boogie en later Kuumaa kamaa, deelgenomen aan Finnhits-tours en meegedaan aan UMK 2016 met 'Draamaa'.