Ghostface Killah

Als lid van het New Yorkse collectief Wu-Tang Clan brak Ghostface Killah begin jaren negentig door op de Amerikaanse rapscene met het groepsalbum "Enter the Wu-Tang (36 Chambers)" uit 1993. Geboren als Dennis Coles in 1970 op Staten Island (VS) onderscheidde hij zich al snel door een dichte, trefzekere flow, levendige, gedetailleerde beelden en een verhalende schrijfstijl die straatverhalen, soulreferenties en persoonlijke uitweidingen vermengt. Nauw verbonden met de eerste soloprojecten van de Wu-Tang-leden maakte hij vooral indruk naast Raekwon op "Only Built 4 Cuban Linx…" (1995), om vervolgens zijn eigen discografie te starten met "Ironman" (1996), waarin een universum vorm krijgt dat East Coast-rap, mafioso-invloeden en soul-samples samenbrengt. In de jaren 2000 volgden meerdere bepalende albums, waaronder "Supreme Clientele" (2000), "Fishscale" (2006) en "Ghostdini: Wizard of Poetry in Emerald City" (2009), dat een meer gezongen, R&B-getinte kant van zijn rap verkent. Ghostface Killah werkte ook aan conceptuele projecten, zoals "Twelve Reasons to Die" (2013) met Adrian Younge, en samenwerkingen met instrumentale bands zoals BadBadNotGood op "Sour Soul" (2015), waarna hij zijn solopad vervolgde met "Ghostface Killahs" (2019) en zo de continuïteit bevestigde van een esthetiek die draait om storytelling, een soulvolle textuur en een zeer persoonlijke benadering van de New Yorkse rap.