George Thorogood

Geboren in Wilmington, Delaware, ontwikkelde George Thorogood halverwege de jaren zeventig een geluid geworteld in bluesrock, boogie en Amerikaanse rock’n’roll, eerst solo en later als leider van The Destroyers. Thorogood werkte zich op in het circuit van clubs en zalen in de Verenigde Staten met een directe formule: een elektrische gitaar die vaak met slide wordt bespeeld, een ruwe zangstem en een repertoire dat eigen nummers combineert met covers van standards verbonden aan Elmore James, John Lee Hooker, Bo Diddley en Hank Williams. De albums George Thorogood and the Destroyers (1977), Move It On Over (1978), More George Thorogood and the Destroyers (1980) en Bad to the Bone (1982) vestigden deze esthetiek duurzaam — een mix van versterkte blues, rhythm and blues en de energie van een liveband. Thorogood vervolgde in dezelfde stijl met Maverick (1985) en Born to Be Bad (1988) en bleef zeer actief in concerten, onder meer met een optreden op Live Aid in 1985. Zijn loopbaan is dus onlosmakelijk verbonden met een elektrische, compacte lezing van de blues, bedoeld zowel voor het podium als voor de plaat.