DMX Krew

Onder de naam DMX Krew ontwikkelt Edward Upton sinds het midden van de jaren 1990 een zeer omvangrijke discografie binnen de Britse elektronische muziekscene. Aanvankelijk verbonden aan de catalogi van Rephlex — het label dat onder meer door Aphex Twin werd opgericht — en later aan zijn eigen imprint Breakin’, brak DMX Krew eerst een geluid tussen electro, synth-pop, breakbeat en techno, met een duidelijke voorkeur voor soepele baslijnen, droge ritmes en futuristische melodieën die teruggrijpen op electro-funk en de synthetische pop van de jaren 1980. Albums als Sound of the Street (1996), Nu Romantix (1998) en We Are DMX (1999) legden de basis voor deze esthetiek, voordat meer onderzoekende werken verschenen in de serie The Collapse of the Wave Function in 2004–2005. Door de jaren heen heeft DMX Krew afwisselend gewerkt met vocale nummers, robotachtige funk, acid, ambient en directere clubformaten op platen als Wave Funk (2009), East Side Boogie (2012), Shape Shifting Shaman (2014), Glad to Be Sad (2019) en Spiral Dance (2024). DMX Krew verschijnt daarmee als een duurzaam project, gedragen door een beweeglijk elektronisch schrijverschap en regelmatige activiteit zowel op het podium als in de studio.