Fred Wesley

Geboren in Columbus, Georgia in 1943 en opgegroeid in Mobile, Alabama, heeft Fred Wesley zich in de jaren zestig gevestigd als een van de centrale trombonisten van de Amerikaanse funk, op het kruispunt van soul, R&B en jazz. Zijn carrière is nauw verbonden met James Brown; in diens band speelde, arrangeerde en leidde Fred Wesley de J.B.’s in een beslissende periode en droeg hij bij aan de ontwikkeling van een droog, gesyncopeerd en uiterst beweeglijk brass-­taal, hoorbaar op nummers zoals Say It Loud – I’m Black and I’m Proud en Hot Pants, die hij mede-ondertekende. Na zijn vertrek in 1975 sloot Fred Wesley zich aan bij George Clintons Parliament-Funkadelic-universum en nam hij deel aan meerdere projecten gerelateerd aan P-Funk, terwijl hij doorging met eigen werk waarin funk-groove in dialoog staat met jazz-geschrift. Zijn discografie als leider omvat onder meer Damn Right I Am Somebody (1974), A Blow for Me, a Toot to You (1977), To Someone (1990), New Friends (1990) en Wuda Cuda Shuda (2003). Fred Wesley heeft ook samengewerkt met Maceo Parker, Pee Wee Ellis, Soulive, The Greyboy Allstars en De La Soul, en beweegt zich nog steeds tussen instrumentale funk, soul-jazz en collectieve formaties.