Foster the People

Ontstaan in Los Angeles in 2009 rond Mark Foster, bouwde Foster the People zich aanvankelijk op in de kleine clubscene van Californië voordat ze meer bekendheid kregen toen “Pumped Up Kicks” zich in 2010 veelvuldig online verspreidde. Het project combineert indiepop, synth-pop, alternatieve rock en neo-psychedelische accenten, met zeer melodisch popsongschrijven, dansbare ritmes en een duidelijk gebruik van elektronische texturen, zonder de directe songvorm los te laten. Na een eerste EP in 2011 bracht Foster the People datzelfde jaar het album Torches uit, gevolgd door Supermodel in 2014, een plaat met meer gitaarfocus en een meer organische productie. Sacred Hearts Club verscheen in 2017, op het moment dat de tourmuzikanten Isom Innis en Sean Cimino officieel tot de line‑up toetraden, waardoor het klankpalet van de groep werd uitgebreid richting een soepelere pop, soms met funk‑ en psychedelische invloeden. Tussen losse singles en de EP In the Darkest of Nights, Let the Birds Sing (2020) bleef Foster the People actief, parallel aan een wisselende bezetting, vooral gekenmerkt door het vertrek van Cubbie Fink, Mark Pontius en later Sean Cimino. Sinds 2024 functioneert Foster the People rond het duo Mark Foster en Isom Innis; Paradise State of Mind (2024) zet hun voorkeur voor poprefreinen, synthetische arrangementen en meer retrogetinte sferen voort.