Dean Fraser

Geboren in Kingston vestigde Dean Fraser zich vanaf de tweede helft van de jaren zeventig als een van de grote studiosaxofonisten van de Jamaicaanse reggae. Eerst op klarinet opgeleid en later op saxofoon, ontwikkelde hij een soepel en melodisch spel, geworteld in roots reggae maar flexibel genoeg om door dub, meer digitale producties en de souligere vormen van hedendaagse reggae te bewegen. Na zijn beginjaren naast Ronald “Nambo” Robinson en Junior “Chico” Chin, sloot hij zich in 1977 aan bij Lloyd Parks’ We The People Band en begeleidde onder anderen Dennis Brown op opnames geproduceerd door Joe Gibbs. Zijn discografie onder eigen naam bevat onder meer Black Horn Man (1978), Pure Horns (1979), Double Dynamite (1979), Revolutionary Sounds (1980), Pumping Air (1984) en Sings and Blows (1988). In de jaren tachtig werkte Fraser ook met Sly & Robbie, zowel in de studio als op tournee, en hij bleef prominent aanwezig tijdens het digitale tijdperk, waarin de saxofoon een centrale plaats in reggea-arrangementen behield. Vanaf eind jaren negentig werkte hij nauw samen met Luciano en zette hij zijn werk als begeleider, arrangeur en producer voort voor artiesten als Tarrus Riley en Duane Stephenson. In 1993 ontving hij van de Jamaicaanse regering de Musgrave-medaille voor zijn verdienste voor de muziek.