Daniel Lanois

Geboren in Hull, Québec, in 1951 en opgegroeid in Hamilton, Ontario, ontwikkelde Daniel Lanois al vroeg een studiogerichte benadering van geluid, voordat hij zich vanaf de jaren tachtig vestigde als producer en muzikant tussen atmosferische rock, folk, ambient en cinematografische klanktexturen. Zijn loopbaan is opgebouwd zowel in eigen projecten als in productieopdrachten met onder anderen Brian Eno, U2, Peter Gabriel, Bob Dylan en Emmylou Harris, en plaatst Lanois op het snijvlak van song, experiment en een sterk vormgegeven benadering van de geluidsruimte. Als solo-artiest bracht hij Acadie (1989), For the Beauty of Wynona (1993), Shine (2003), Belladonna (2005), Here Is What Is (2007), Goodbye to Language (2010), Flesh and Machine (2014), Heavy Sun (2021) en Player, Piano (2022) uit. Zijn muziek combineert bewerkte gitaren, pedal steel, gedempte zang, langzame pulsen en instrumentale sferen, met composities die variëren van liedjes tot meer meditatieve vormen. Lanois heeft dit werk ook naar het podium, de film en diverse collectieve projecten gebracht, en behoudt daarbij een sobere, organische esthetiek die openstaat voor improvisatie.