Enrico Macias

Geboren in 1938 in Constantine, toen onderdeel van het Franse Algerije, maakte Gaston Ghrenassia — snel bekend als Enrico Macias — naam op het Franstalige muziekpodium van de jaren 1960 met een repertoire dat werd gevoed door zijn jeugd binnen de Algerijnse joodse gemeenschap en door Arabisch-Andalusische muziek. Als gitarist opgeleid naast Cheikh Raymond vestigde hij zich in 1961 in Frankrijk na de Algerijnse oorlog en viel hij al in 1962 op met het lied “Adieu mon pays”, waarin ballingschap en herinnering centraal staan. Enrico Macias ontwikkelde een oeuvre dat balanceert tussen Franse chanson, mediterrane melodieën en Midden-Oosterse invloeden, met chaâbi-geïnspireerde ritmes, Andalusische wendingen en formatten die doen denken aan de variété van de jaren 1960 en 1970. Met optredens op grote Parijse podia en tournees in vele landen behield hij nauwe banden met publieksgroepen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en Europa; hij zong voornamelijk in het Frans maar af en toe ook in andere talen. Door de decennia heen bleef hij opnemen en optreden; in zijn teksten keren thema’s als nostalgie, overdracht, de relatie met de Middellandse Zee en kwesties van culturele co-existentie steeds weer, waardoor Enrico Macias onderdeel is van een lange geschiedenis tussen Frankrijk en de mediterrane wereld.