Emel Mathlouthi

Geboren in Tunis in 1982, groeide Emel Mathlouthi op tussen Arabische chanson, westers folk en indie-rock, voordat ze zich op een politiek geëngageerde schrijfstijl richtte, wat haar problemen met de censuur in Tunesië opleverde en haar in het midden van de jaren 2000 naar Frankrijk deed vertrekken. Eerst gevestigd in Parijs en later pendelend tussen Europa en de Verenigde Staten, bouwde ze een eigen geluid waarin moderne Arabische poëzie samengaat met elektronische texturen, folkgitaar en ritmes die aan triphop doen denken. Haar debuutalbum Kelmti Horra (2012) mengt intieme ballades met protestliederen; het titelnummer werd tijdens de Tunesische revolutie veelvuldig gezongen. Ze vervolgde met Ensen in 2017, waarin haar elektronische en vocale experimenten werden verdiept, en Ensenity in 2018, een meer verstilde, atmosferische herinterpretatie van dat repertoire. Ze treedt op in concerten en op festivals in Europa, het Maghreb en Noord-Amerika en beweegt zich tussen wereldmuziektoneel, onafhankelijke circuits en meer institutionele contexten, onder meer tijdens de ceremonie van de Nobelprijs voor de Vrede in 2015. Afwisselend in het Arabisch, Engels en soms Frans, ontwikkelt Mathlouthi een ruimtelijke zangstijl die vaak wordt gedragen door minimalistische arrangementen waarbij percussie, synthetische lagen en strijkers teksten met een sterke politieke en intieme lading ondersteunen.