Elisabeth Buffet

Afkomstig uit de marketingwereld vestigde Élisabeth Buffet zich vanaf 2005 op de Franse komediescène, toen zij op het festival Juste pour rire in Montreal werd uitgeroepen tot “Franse komische revelatie”. Het jaar daarop trad zij op in het Petit Gymnase in Parijs, gevolgd door twee volledige seizoenen in het Théâtre de 10 heures in 2007 en 2008, waar zij haar one-woman-showstijl verfijnde—balancerend tussen stand-up en levensverhaal—gekenmerkt door directe taal en een scherpe blik op het lichaam, de leeftijd en sociale verhoudingen. In 2008 deelde zij het openingsgala van Juste pour rire in Nantes met Florence Foresti, waarna zij aansloot bij de collectieve voorstelling Florence Foresti and Friends in het Théâtre Saint-Denis in Montreal en in het Palais des Sports in Parijs. Haar voorstelling Seule dans sa culotte werd in 2010 in het Théâtre de 10 heures gespeeld; in datzelfde jaar presenteerde Élisabeth Buffet La Grande Anthologie de l’humour op Paris Première, om in 2011 columnist te worden in On va s’gêner op Europe 1. Parallel aan haar latere solovoorstellingen, waaronder Obsolescence programmée in het Théâtre du Marais in 2019, stond Élisabeth Buffet in 2016 op het toneel met Nuit d’ivresse en Coiffure et confidences, en verscheen zij in de bioscoop in Nos plus belles vacances van Philippe Lellouche in 2012. Van haar shows zijn opnames gemaakt, met name Élisabeth Buffet à la Cigale (2012) en Nouveau Spectacle in het Alhambra (2014), wat haar aanwezigheid op het Franstalige komedypodium versterkte.