Praying Mantis

Opgericht in Londen in 1975 rond de broers Tino Troy en Chris Troy, maakt Praying Mantis deel uit van de eerste golf van de New Wave of British Heavy Metal, behoudend een melodieuze schrijfstijl die dicht bij hardrock en AOR ligt. De band maakte eind jaren zeventig naam in het Londense circuit en vervolgens op de verzamelaar Metal for Muthas in 1980, voordat Time Tells No Lies uitkwam in 1981, een album waar twin guitars, heldere refreinen en een heavy spanning samenkomen zonder agressief te worden. Na een lange muzikale onderbreking keerde Praying Mantis begin jaren negentig terug met Predator in Disguise (1991), gevolgd door A Cry for the New World (1993), To the Power of Ten (1995), Forever in Time (1998), Nowhere to Hide (2000) en The Journey Goes On (2003). Ondanks talrijke zang- en muziekmutaties door de decennia heen behield de kern gevormd door de broers Troy een identiteit gebaseerd op gitaarharmonieën, zeer melodische vocalen en een constant verband tussen traditional heavy metal en Britse hardrock. De formatie zette zijn activiteiten voort met Sanctuary (2009), Legacy (2015), Gravity (2018), Katharsis (2022) en Defiance (2024), zowel live als in studio, tussen gespecialiseerde festivals en Europese zalen.