Close Lobsters

Opgericht in Paisley, nabij Glasgow, verschenen Close Lobsters halverwege de jaren tachtig op de Engelse indie pop-scene die geassocieerd wordt met C86, met een helder gitaargeluid, nerveuze melodieën en een popspanning die hen ook in het jangly pop-veld plaatst. De band trok de aandacht met 'Firestation Towers', opgenomen op de NME's C86-compilatie, voordat ze overstapten naar Fire Records met de singles 'Going to Heaven to See If It Rains' (1986) en 'Never Seen Before' (1987). Close Lobsters bracht daarna twee albums uit, Foxheads Stalk This Land (1987) en Headache Rhetoric (1989), waarin hun schrijfstijl een evenwicht vond tussen melodische directheid, een lichte post-punk-energie en meer omfloerste sferen. Eind jaren tachtig tourden ze door het VK, Duitsland, de VS en Canada, in een circuit dat vooral werd gekenmerkt door Amerikaanse college radio, voordat een langdurige onderbreking volgde. De groep hervatte in 2012 haar activiteiten voor een reeks optredens, met name op Europese en New York popfestivals, en bracht daarna de EP Kunstwerk in Spacetime uit in 2014 en Desire and Signs in 2016. In 2020 keerde Close Lobsters terug naar het albumformaat met Post Neo Anti: Arte Povera in the Forest of Symbols, waarmee ze teruggrijpen naar die Schotse onafhankelijke pop die levendig, melodisch en licht dromerig is en door de hele carrière heen doorklinkt.