Andy Irvine

Geboren in St John’s Wood, London, in 1942, heeft Andy Irvine zich in de decennia doorontwikkeld tot een centrale stem in de Ierse folk, terwijl hij een brede basis behoudt in Engelse, Schotse, Amerikaanse en Balkan-repertoires. Eerst kindacteur, wendt hij zich aan het begin van de jaren zestig tot de muziek na zich in Dublin te hebben gevestigd, waar hij de opkomende folk-scene bijwoont en in 1966 Sweeney’s Men medeopricht. Zijn werk aan mandolijn, mandola en vooral bouzouki, waarvan hij de integratie in de Ierse muziek heeft geholpen, vormt later de esthetiek van Planxty, de groep opgericht in 1972 door Christy Moore, Dónal Lunny en Liam O’Flynn. Andy Irvine ontwikkelt er een melodische en contrapuntische speelwijze, evenals een repertoire gevuld met traditionele liederen en eigen composities zoals 'West Coast of Clare' of 'Thousands Are Sailing'. Zijn reizen naar Oost-Europa eind jaren zestig, met name Bulgarije en de Balkan, beïnvloeden blijvend zijn ritmische en modale aanpak. Parallel aan zijn solocarrière, geïllustreerd onder andere door Rainy Sundays... Windy Dreams (1980), Rude Awakening (1991), Rain on the Roof (1996), Way Out Yonder (2000) en Abocurragh (2010), heeft Andy Irvine talrijke formaties en samenwerkingen opgezet, van Patrick Street tot Mozaik, en duetten met Paul Brady, Dick Gaughan of Rens van der Zalm, terwijl hij voortdurend beweegt tussen Ierse traditie, liedtraditie en openingen naar muziek uit Zuidoost-Europa.