Dropkick Murphys

Opgericht in 1996 in Quincy, een voorstad van Boston (VS), ontwikkelt Dropkick Murphys een punkrock die sterk wordt gekenmerkt door Ierse cultuur en het werkende‑klasse‑imago van New England. Rond bassist Ken Casey wist de band zich geleidelijk te vestigen op het Noord‑Amerikaanse punk‑ en hardcorecircuit, eerst met zanger Mike McColgan en vanaf 1998 met Al Barr, terwijl de bezetting werd uitgebreid met akoestische instrumenten uit de traditionele muziek. De vroege albums van Dropkick Murphys, waaronder Do or Die (1998) en The Gang’s All Here (1999), legden de basis voor een geluid dat scanderende koortjes, Ierse folkmelodieën en streetpunk‑energie combineert; dat geluid werkte de band verder uit op Blackout (2003) en The Warrior’s Code (2005), waarop “I’m Shipping Up to Boston” staat, gebaseerd op teksten van Woody Guthrie. In de jaren 2000 en 2010 speelde Dropkick Murphys talloze internationale tournees, trad het veelvuldig op tijdens St. Patrick’s Day in Boston en ging het occasionele samenwerkingen aan, bijvoorbeeld met Bruce Springsteen, terwijl het een regelmatige diskografie voortzette met Going Out in Style (2011), 11 Short Stories of Pain & Glory (2017) en Turn Up That Dial (2021). Het project bewoog zich vervolgens naar een directere dialoog met het Amerikaanse folk‑erfgoed, met name op This Machine Still Kills Fascists (2022), zonder het punk‑ en collectieve fundament te verliezen dat Dropkick Murphys vanaf het begin typeert.