Josephine Foster

Geboren in Colorado ontwikkelt Josephine Foster aanvankelijk haar stem in een religieuze omgeving voordat ze eind jaren negentig naar Chicago vertrekt om lyrische zang te studeren, een pad dat de bijzondere plaats van haar muziek tussen folk, art song, bescheiden psychedelica en experimenteel schrijven verduidelijkt. Foster neemt al vroeg thuisopnames op en brengt haar eerste albums uit in het begin van de jaren 2000, terwijl ze deelneemt aan verschillende collectieve projecten van de onafhankelijke scene in Chicago, met name The Children’s Hour, Born Heller en The Supposed. Haar repertoire combineert gitaar, piano, orgel of harp met een vocale aanpak die evenzeer put uit Amerikaanse volks tradities als uit de liedkunst en uit oude vormen. Tot haar discografische mijlpalen behoren Hazel Eyes, I Will Lead You (2005), A Wolf in Sheep’s Clothing (2006), een verzameling Duitse liederen uit de 19e eeuw herzien, This Coming Gladness (2008), Graphic as a Star (2009), opgebouwd uit Emily Dickinsons gedichten, evenals Blood Rushing (2012), I’m a Dreamer (2017), Faithful Fairy Harmony (2019), Godmother (2022) en Domestic Sphere (2023). Na een tijd in Spanje heeft Josephine Foster ook een samenwerking ontwikkeld met Victor Herrero binnen Mendrugo, waarin zij Spaanse teksten in haar universum verwerkt.