Lost Cherrees

Formed in Sutton, ten zuiden van Londen, verschijnt Lost Cherrees op de overgang tussen de jaren zeventig en tachtig, in het spoor van de Britse anarcho-punk-scene. De band ontwikkelt een gespannen en directe punk, doorspekt met politieke en sociale teksten, maar ook met minder voor deze stroming verwachte arrangementen, met keyboards, meerdere vrouwelijke stemmen, gesproken passages en reggae-invloeden. Na vroege demo’s uit begin jaren tachtig brengt Lost Cherrees in 1983 de EP No Fighting, No War, No Trouble, No More uit, gevolgd door A Man’s Duty... A Woman’s Place in 1984 op Mortarhate, het centrale label van deze beweging. Hun eerste album All Part Of Growing Up verschijnt in 1985, hetzelfde jaar gevolgd door de EP Unwanted Children, die het palet van de band verder uitbreidt met een blazerssectie. Actief tot 1986, gingen zij uit elkaar en brachten ze in 2003 hun hereniging tot stand rondom Steve Battershill en enkele voormalige leden. Sinds de terugkeer heeft de band de optredens hervat en nieuwe opnames uitgebracht, waaronder Free To Speak.... But Not To Question in 2006, Who’s Fucking Who? Who’s Funding Who? in 2013 en Blank Pages in 2019. Door deze periodes heen blijft Lost Cherrees verbonden met een open kijk op de Engelse punk, zowel direct in zijn boodschap als flexibeler in vorm dan veel hedendaagse bands uit dezelfde scene.