Yannick Jacquet

Geboren in Genève in 1980 en sindsdien 2005 gevestigd in Brussel, ontwikkelt Yannick Jacquet een praktijk op het kruispunt van beeldende kunst, video en scenografie. Aanvankelijk actief in VJing in de vroege jaren 2000 onder de naam Legoman, richt Jacquet zijn werk snel op projecties in de ruimte, audiovisuele installaties en interventies op de architectuur. Hij is een van de oprichters van AntiVJ, een collectief dat eind jaren 2000 ontstond met Joanie Lemercier, Olivier Ratsi en Romain Tardy, in een context waarin videomapping van de club naar stedelijke ruimte en tentoonstellingslocaties verhuisde. Zijn loopbaan omvat projecten zoals 3Destruct, opgericht in 2007 met Jérémie Peeters en Thomas Vaquié, gevolgd door Paleodictyon in 2012 met Simon Geilfus en Thomas Vaquié. Vanaf 2011 leidt Jacquet samen met de Belgische graveur Frédéric Penelle het project Mécaniques discursives, een reeks installaties die houtgravures, objecten, structuren, licht, video en geluidomgeving combineren, onder andere gepresenteerd in Brussel en bij Botanique tussen 2024 en 2025. Parallel ontwikkelt Jacquet ook podiumwerk, zoals de scenografie en video van Tokyo no oto van Jérôme Combier in 2022. Zijn werk verbindt bewegende beelden, ruimtelijke waarneming en visuele compositie in vormen die evenzeer bij installatie als bij scenische esthetiek horen.