Méryll Ampe

Opgeleid in houtsculptuur aan de École Boulle en vervolgens aan de Beaux-Arts de Paris-Cergy, ontwikkelt Méryll Ampe in Frankrijk een praktijk die zich beweegt tussen beeldende kunst en klankkunst, waarbij zij dezelfde vragen over volume, materiaal en ruimte van het ene veld naar het andere laat vloeien. Méryll Ampe benadert geluid vanuit een improvisatorische werkwijze met analoge bronnen, met aandacht voor reliëf, dynamiek en dichtheidseffecten — tussen noise, elektronische abstractie en verzadigde ritmische texturen. Haar loopbaan is ook gevormd door samenwerkingen en assistentschappen bij geluidkunstenaars Robin Meier in Parijs en Manuel Rocha Iturbide in Mexico. Naast haar soloperformances werkt zij mee aan projecten met musici, choreografen en beeldend kunstenaars, met name binnen de scènes rond COAX en Supernova, en samen met Christian Rizzo, Mélanie Perrier, Elsa Brès en Boris Achour. Méryll Ampe trad op in zalen en op festivals zoals Les Instants Chavirés, Sonic Protest, Présences Électronique, het Palais de Tokyo, Centre Pompidou, LUFF en Cave 12. Haar composities zijn uitgebracht door verschillende onafhankelijke labels in Frankrijk en internationaal, waaronder Tsuku Boshi Records, AudioVisuelAtmosphere, Audiotalaia en Audition Records.