Eva Dahlgren

Geboren in Umeå in 1960 en opgegroeid in Nynäshamn, ontwikkelt Eva Dahlgren sinds het einde van de jaren zeventig een Zweedse schrijfstijl die zich tussen pop, rock en vispop bevindt. Haar diepe, ingetogen en zeer nabij klinkende zang wordt gedragen door introspectieve teksten en vaak sobere arrangementen. Ze viel in 1978 op televisie op, wat datzelfde jaar leidde tot de uitgave van Finns det nån som bryr sej om, gevolgd door optredens in het Melodifestivalen in 1979 en 1980. Na een begin dat werd gekenmerkt door folk en chanson kreeg haar repertoire in de jaren tachtig een meer rockgerichte inslag, met name op Ung och stolt (1987) en Fria världen 1.989 (1989), voordat En blekt blondins hjärta (1991) als sleutelalbum een nieuwe schaal in haar discografie bracht. Daarna wisselde ze meer georkestreerde formats af met soberdere benaderingen op albums als Jag vill se min älskade komma från det vilda (1995), Lai lai (1999), Snö (2005), Petroleum och tång (2007), Jag sjunger ljuset (2016) en Evalution (2020). Ook actief in het project Buddaboys, heeft Eva Dahlgren in de loop der tijd samengewerkt met artiesten als Uno Svenningsson, Lisa Ekdahl, Peter Jöback en Silvana Imam, en bleef zij verbonden aan de Zweedse pop- en rockscènes.