Andy McKee

Al geruime tijd gevestigd in New York is de Amerikaanse contrabassist Andy McKee sinds eind jaren zeventig een vaste verschijning op podia in Noord‑ en Zuid‑Amerika, Europa en Japan. Geboren in 1953 in Philadelphia, begon hij op piano en altsaxofoon, maar schakelde op zijn veertiende over naar contrabas en studeerde onder meer bij Homer Mensch, Richard Davis en Al Stauffer. McKee ontwikkelde zich vroeg onder invloed van markante drummers zoals Philly Joe Jones, met wie hij eind jaren zeventig door de VS en Canada toerde, en maakte zijn eerste Europese tournee met het trio van vibrafonist Walt Dickerson, vastgelegd op meerdere liveopnamen. Nadat hij zich in 1980 in New York vestigde, begon hij een langdurige samenwerking met Elvin Jones en werd hij vanaf het midden van de jaren tachtig de vaste contrabassist van de Elvin Jones Jazz Machine, regelmatig te horen in het Village Vanguard en op internationale tournees. Een verblijf in Parijs in 1984 leidde tot optredens met Chet Baker, Mal Waldron en Steve Grossman, waarna hij meerdere jaren deel uitmaakte van de band van pianist Michel Petrucciani naast drummer Victor Jones, met optredens in de VS, Canada, Europa en Japan. Begin jaren negentig terug in New York was McKee een decennium lang een van de pijlers van het Mingus Big Band, waarvan hij soms ook de muzikale leiding op zich nam, terwijl hij ook zijn eigen formaties leidde en medeoprichter was van het latino‑jazzgetinte Trio Mundo. Zijn akoestische spel, geworteld in de erfenis van het hard bop en in de composities van Charles Mingus, valt op door een sterke ritmische dimensie, melodisch strijkwerk en een nauwe band met de klank van het ensemble. Naast zijn werkzaamheden als sideman bij musici als Luis Bonilla en Peter Madsen geeft Andy McKee sinds 1993 contrabas, improvisatie en het Mingus‑repertoire aan de New School for Jazz and Contemporary Music en publiceerde hij bij Hal Leonard twee pedagogische werken: Jazz Bass on Top (2011) en 101 Upright Bass Tips (2014).