Dirty Projectors

Dirty Projectors ontstond in Brooklyn rond componist, zanger en gitarist David Longstreth en beweegt zich sinds 2002 op het snijvlak van indierock, artpop, chamberpop en progpop, met een uitgesproken voorliefde voor eigenzinnige vocale constructies, hoekige ritmes en wisselende arrangementen. Aanvankelijk opgezet als een project met een flexibele bezetting, kreeg Dirty Projectors vorm op albums als The Glad Fact uit 2003, The Getty Address uit 2005 en Rise Above uit 2007, een uit het geheugen opgebouwde herinterpretatie van Black Flag. De groep kreeg meer bekendheid met Bitte Orca uit 2009, gedragen door de in elkaar grijpende stemmen van Longstreth, Amber Coffman en Angel Deradoorian, en koos vervolgens op Swing Lo Magellan uit 2012 voor een directere, maar nog altijd veranderlijke aanpak. Na verschillende bezettingswisselingen kwam Longstreth opnieuw centraal te staan op het album Dirty Projectors uit 2017, waarop elektronica en R&B sterker doorklinken. Met Lamp Lit Prose uit 2018 vond de groep de collectieve dynamiek terug. Het project leidde ook tot samenwerkingen met David Byrne en Björk, onder meer op de ep Mount Wittenberg Orca uit 2010. In 2020 bracht Dirty Projectors de reeks 5EPs uit, opgezet als een collectief werk voor meerdere stemmen. De ontwikkeling ging in 2025 verder met Song of the Earth, een orkestrale cyclus die de composities verder verbreedt zonder te breken met de gefragmenteerde en melodische identiteit van de groep.