Klaus Hoffmann

Geboren in Berlijn in 1951, ontwikkelde Klaus Hoffmann al vroeg een dubbele loopbaan als zanger en acteur in de Duitse cultuurscene. Oorspronkelijk opgeleid als acteur, viel hij op in theater en televisie voordat hij vanaf 1975 zijn eerste gelijknamige album “Klaus Hoffmann” (1975) uitbracht, waarmee hij werd geplaatst in de traditie van de Liedermacher en de door de Franstalige chanson geïnspireerde liedkunst. Hoffmanns muziek combineert het Duitse lied, invloeden van Jacques Brel en popballads met sobere arrangementen die zang, piano en gitaar centraal zetten; zijn verhalende teksten zijn vaak geworteld in het dagelijks leven, in herinnering en in de stad Berlijn. Eind jaren zeventig en begin jaren tachtig verdiepte hij zijn bewerkingen van Brel naar het Duits, wat een belangrijk onderdeel van zijn repertoire op toneel en in de studio werd. Naast zijn regelmatige opnames zette hij zijn acteercarrière in film en televisie voort en verscheen in verschillende Duitse producties, terwijl hij verbonden bleef aan een intieme, theatrale chanson-esthetiek.