Sonny Vincent

Geboren in New York, Sonny Vincent doorkruist sinds eind jaren 1960 de geschiedenis van de Amerikaanse onafhankelijke rock, eerst in vroege bezettingen met hardrock- en proto-punk-invloeden, daarna halverwege de jaren 1970 met Testors, een band die wordt verbonden met de eerste punkscene van New York. Met Testors speelde Sonny Vincent in CBGB en Max’s Kansas City, in een directe, gespannen en abrasieve stijl, tussen rauwe rock’n’roll, garage rock en onverbloemde punk. Na de ontbinding van de groep in 1981 vestigde Sonny Vincent zich in Minneapolis, waar hij Sonny Vincent and The Extreme startte, vervolgens Model Prisoners en Shotgun Rationale, terwijl hij projecten op het gebied van film en multimedia-kunst ontwikkelde. Later, gedurende een deel van de jaren negentig woonachtig in Nederland, zette Sonny Vincent zijn carrière voort, gekenmerkt door talrijke personeelswisselingen en samenwerkingen met muzikanten van de Stooges, Dead Boys, The Damned en Rocket from the Crypt. Hij speelde ook meerdere jaren als gitarist voor Maureen Tucker, voormalig lid van The Velvet Underground. Zijn discografie onder zijn eigen naam omvat onder meer Good Dogs Die Young (1997), Parallax in Wonderland (1998), Hell’s Kitchen (2001), Soul Mates (2005) en Snake Pit Therapy (2021), met een schrijfstijl die trouw blijft aan een vorm van nerveuze, droge en ongekunstelde rock.