Pussy Miel

Gedragen door een groep Franse muzikanten ontwikkelt Pussy Miel een gespannen rock, ergens tussen punkurgentie en stonerzwaarte, waarbij het ritmische effect centraal blijft staan. De composities van Pussy Miel steunen op directe, repetitieve riffs, vaak opgebouwd uit structuren die opbouw, tempowisselingen en meer melodische passages afwisselen, en geven de stem een duidelijke plaats, tussen vastgehouden zang en tonen die naar geschreeuw neigen. De wereld van de band, gevoed door een cinefiele cultuur die zelfs verwijst naar de film 'Les 4 Saisons d’Espigoule', bevat een element van humor en vervreemding dat door teksten en podiumhouding loopt. Pussy Miel hoort daarmee thuis in een onafhankelijke rockscene waar garage-, punk- en zwaarrockinvloeden elkaar kruisen, met aandacht voor de effectiviteit van de nummers live, vaak gedacht als een fysieke, compacte opeenvolging eerder dan als een technische vertoning.