Marie Klock

Aanvankelijk tussen 2014 en 2020 als toetsenist actief in verschillende bands binnen Franstalige lokale en DIY-scènes, ontwikkelde Marie Klock zich daarna tot een solo-act gericht op het schrijven van haar eigen liedjes. Haar universum bevindt zich op het snijvlak van scheve pop, minimalistische chanson en een experimentele esthetiek die berust op bewuste verschuivingen: Marie Klock zingt, praat en schreeuwt soms over composities die afwijken van de meest verwachte popformaten en spelen met valse aansluitingen. In haar teksten laten intieme onderwerpen, zoals eenzaamheid, zich verenigen met meer concrete of absurde motieven — onder meer insecten en kaalheid — in een taal waarin droge humor snel kan overgaan in een zekere ruwheid. Op het podium leunt ze op de klanken van elektromechanische piano’s uit de jaren 1970, wiens warmte en nabijheid een scherp contrast vormen met de frontaliteit van sommige nummers. De stap van bands naar solo tekent een traject uit dat gebaseerd is op middelenbesparing, mondelingheid en een uitgesproken smaak voor het incongruente.