Alessandro Cortini

Geboren in Bologna in 1976 en opgegroeid in Forlì, vestigde Alessandro Cortini zich in de Verenigde Staten om gitaar te studeren voordat hij zich richtte op keyboards en elektronische creatie. Zijn pad beweegt tussen industriële rock, ambient, synth-pop en experimentele muziek, met werk dat gericht is op texturen, minimale melodieën en een vaak introspectieve benadering van geluid. Cortini duikt eerst op in LA's alternatieve scène met Modwheelmood, een duo dat hij samen met Pelle Hillström vormde, en sluit zich vervolgens aan bij Nine Inch Nails als tourmusiker tussen 2005 en 2008, en neemt ook deel aan Ghosts I–IV en The Slip, voordat hij de groep opnieuw live ontmoet in 2013 en 2017. Tegelijkertijd ontwikkelt hij verschillende persoonlijke projecten, met name SONOIO, dat meer synth-pop en zang benadrukt, en blindoldfreak, minder bekend. Onder zijn naam bouwt Cortini sinds de jaren 2010 een solo discografie op, gemarkeerd door Forse 1 en Forse 2 in 2013, Sonno in 2014, Risveglio en Forse 3 in 2015, Avanti in 2017, Volume Massimo in 2019, Scuro Chiaro in 2021 en Nati Infiniti in 2024. Hij heeft ook samengewerkt met Ladytron, How to Destroy Angels, Daniel Avery en Lawrence English. De muziek van Alessandro Cortini mixt analoge klanklandschappen, repetitieve motieven, diffuse industriële spanningen en atmosferisch schrijven, in een formaat dat balanceert tussen contemplatief luisteren, elektronische performance en het postindustriële erfgoed.