Bodyslam

Opgeleid in Bangkok in 2002 sluit Bodyslam aan bij de continuïteit van La-Ong, een middelbare-schoolband waarvan meerdere leden afkomstig waren, voordat het zijn aanpak duidelijk verzwaarde richting alternatieve rock, gevoed door postgrunge, modern rock of progressieve elementen. Rond zanger Artiwara Kongmalai ontwikkelde Bodyslam zich aanvankelijk als trio en daarna als volledige formatie, met meerdere wissels in de bezetting halverwege de jaren 2000, voordat het stabiliseerde. De groep bracht Bodyslam uit in 2002 en Drive in 2003, twee albums die zijn directe schrijfstijl vestigden, tussen massieve gitaren, melodische refreinen en emotionele spanning. De overgang naar Genie Records markeert een nieuwe fase met Believe in 2005, Save My Life in 2007 en Khram in 2010, waarin Bodyslam zijn spectrum verruimde door vollere arrangementen en enkele kruisingen met poprock, soul of meer lokale Thaise verwijzingen op te nemen. Dharmajāti in 2014 voert deze draad voort met een meer introspectieve aanpak, voordat Witcha Tuabao in 2019 en Sunny Side Up in 2024 volgen. Zeer aanwezig op de grote Thaise podia, wisselt Bodyslam tussen zaalconcerten, festivals en grootschalige productie, terwijl het een sterke anker bewaart in Aziatisch stadionrock, nauwkeurig in uitvoering en gericht op de balans tussen kracht, melodie en collectief lyriek.