Blutengel

Opgericht in Berlijn in 1998 rondom Chris Pohl na het einde van Seelenkrank, ontwikkelt Blutengel een donkere synthpop gevoed door darkwave en futurepop, met een afwisseling van mannelijke en vrouwelijke stemmen in het Duits en Engels. Het project begon aanvankelijk als een groep met wisselende bezetting voordat het stabiliseerde rond Chris Pohl en zangeres Ulrike Goldmann, die sinds het midden van de jaren 2000 betrokken is. Vanaf Child of Glass in 1999 en daarna Seelenschmerz in 2001 zet Blutengel een esthetiek neer van toegankelijke elektronische melodieën, strakke ritmes en teksten die gericht zijn op liefde, dood, verlangen en het gothische imaginaire. De discografie van de groep breidt zich daarna uit met Angel Dust (2002), Demon Kiss (2004), Labyrinth (2007), Schwarzes Eis (2009), Tränenherz (2011), Monument (2013), Omen (2015), Leitbild (2017), Un:Gott (2019), Erlösung - The Victory of Light (2021) en Un:Sterblich - Our Souls Will Never Die (2023). Blutengel bezoekt vanaf het begin de grote podia van goth- en elektronische cultuur in Duitsland en Europa, met name Wave-Gotik-Treffen, Amphi Festival en Mera Luna, terwijl het zijn schrijfstijl evolueert naar een directere dark pop zonder zijn melancholische en theatrale verankering op te geven.