Zaïko Langa Langa

Zaïko Langa Langa werd in december 1969 in Kinshasa opgericht in het kielzog van Bel Guide National. De groep hoort bij de Congolese rumba, maar verlegt het genre naar een nerveuzer format gericht op gitaren, percussie en sebene, zonder een dominante blazerssectie. Oorspronkelijk bedacht als een collectief van jonge muzikanten, legde Zaïko Langa Langa in de jaren zeventig een stedelijke esthetiek vast die verbonden is met de Kinshasese jeugd en populariseerde het de cavacha-ritme, geassocieerd met drummer Meridjo Belobi, voordat begin jaren tachtig de formule met atalaku werd geïntroduceerd, die gebruikelijk werd in de Congolese muziek. Het parcours van Zaïko Langa Langa wordt ook gekenmerkt door talrijke vertrekken en hergroeperingen, met onder anderen zangers en muzikanten als Papa Wemba, Félix Manuaku Waku, Bozi Boziana en Bimi Ombale; vanaf 1981 kwam de leiding meer te liggen bij Jossart N’Yoka Longo. Tot de discografie behoren onder meer Non Stop Dancing (1974), Zekete Zekete 2e Épisode (1983), Nippon Banzai (1986), Ici Ça Va... Fungola Motema (1990), Avis de Recherche (1995) en Sève (2019). Aanwezig in Kinshasa, Centraal-Afrika, Europa en de Congolese diaspora’s ontwikkelt Zaïko Langa Langa een snelle, dansbare en koorachtige rumba op het snijvlak van soukous en ndombolo.