Chris Brokaw

Geboren in New York in 1964, beweegt Chris Brokaw zich sinds eind jaren 80 tussen indierock, slowcore, post‑rock, folk en experimentele muziek, zowel op gitaar als op drums. Na een periode aan Oberlin College maakte hij eerst naam als drummer van Codeine, een sleutelgroep binnen het slowcore, op de lp’s Frigid Stars (1990) en Barely Real (1992), voordat hij terugkeerde naar de gitaar met Come, dat hij oprichtte met Thalia Zedek. Come’s albums 11:11 (1992), Don’t Ask, Don’t Tell (1994), Near‑Life Experience (1996) en Gently, Down the Stream (1998) zetten een gespannen, schurende en melodische schrijfstijl voort, voortkomend uit zowel post‑punk als de Amerikaanse rock van de jaren ’90. Naast zijn werk in bands en als soloartiest heeft Brokaw een opener repertoire ontwikkeld, soms instrumentaal, met akoestische sferen, lange elektrische uitweidingen en songformaten, zoals te horen op Red Cities (2002), Wandering as Water (2003), Incredible Love (2005), Canaris (2008), Gambler’s Ecstasy (2012), The Periscope Twins (2015) en Puritan (2020). Zijn loopbaan omvat ook Pullman, The New Year en Dirtmusic met Chris Eckman en Hugo Race, evenals samenwerkingen met Geoff Farina, Evan Dando, Thurston Moore en Rhys Chatham. Brokaw componeert ook voor film en podium, onder andere voor i was born, but... (2004), Road (2011) en Now, Forager (2014).