Kate Ceberano

Geboren in Melbourne veroverde Kate Ceberano halverwege de jaren tachtig de Australische muziekscene als zangeres van de band I’m Talking, een new wave- en artpopformatie waarvan het album Bear Witness in 1986 uitkwam. Daarna ontwikkelde ze een solocarrière die zich kenmerkt door soepele overgangen tussen pop, soul, rock, jazz en cabaret, waarbij haar stem vaak dienstbaar is aan zeer uiteenlopende repertoire. Tot haar platen behoren onder meer You’ve Always Got the Blues met Wendy Matthews (1988), Brave (1989), Think About It! (1991), Blue Box (1996) en Pash (1998), waarop haar schrijfwerk meer op de voorgrond treedt. Tegelijkertijd realiseerde ze podium- en musicalprojecten, in het bijzonder in Jesus Christ Superstar begin jaren negentig en later in South Pacific, terwijl ze het jazzcontact hield — hoorbaar op Bittersweet met Mark Isham (2009) en Tryst met Paul Grabowsky (2019). Haar loopbaan wisselt daarmee af tussen popnummers, standards, samenwerkingen en akoestische of orkestrale bezettingen, met als hoogtepunt My Life Is a Symphony (2023) met het Melbourne Symphony Orchestra. Ze was ook artistiek directeur van het Adelaide Cabaret Festival, wat haar pad tussen popmuziek, podium en interpretatie weerspiegelt.