Béla Fleck

Geboren in New York in 1958 vestigde Béla Fleck zich eind jaren zeventig als banjospeler door de grenzen van traditionele bluegrass te verkennen. Na zijn eerste soloalbum Crossing the Tracks (1979) speelde hij in de progressieve scène van Boston en sloot hij zich begin jaren tachtig aan bij de newgrass‑groep New Grass Revival; in die periode ontwikkelde hij een stijl die bluegrass, country en jazzinvloeden mengt. In Nashville gevestigd richtte hij in 1988 Béla Fleck and the Flecktones op, een formatie waarin het banjo in aanraking komt met jazz‑fusion, funk en geïmproviseerde muziek, vastgelegd onder meer op Flight of the Cosmic Hippo (1991). Tegelijkertijd doet hij veel werk als solist en in kleine bezettingen: van Drive (1988), gericht op bluegrass, via Perpetual Motion (2001), gewijd aan bewerkingen van klassiek repertoire, tot Throw Down Your Heart (2009), dat zich richt op Afrikaanse tradities. Voortdurende samenwerkingen met Edgar Meyer, Zakir Hussain en banjospeler en zangeres Abigail Washburn — met wie hij in 2014 een duoalbum uitbracht — brachten hem naar podia van jazz‑, klassieke‑ en folkfestivals. Met Juno Concerto (2017) en Bluegrass Heart (2021) zet Béla Fleck deze wisselwerking tussen orkesten, akoestische ensembles en versterkte groepen voort, waardoor het banjo in uiteenlopende stilistische contexten aanwezig is.