Drew McDowall

Geboren in Paisley, Schotland, heeft Drew McDowall zich sinds eind jaren zeventig ontwikkeld in een loopbaan die balanceert tussen post‑punk, experimentele elektronica, drone en ambient. Hij begon met Poems, een art‑punktrio dat hij vormde met Rose McDowall, voordat hij in de jaren tachtig bij Psychic TV kwam en in 1994 officieel lid van Coil werd. Binnen die groep droeg Drew McDowall bij aan een periode gekenmerkt door trage, hypnotische en industriële vormen, met name op Time Machines (1998), Astral Disaster (1999) en Musick to Play in the Dark Vol. 1 (1999). Begin jaren 2000 vestigde hij zich in de Verenigde Staten en richtte later Compound Eye op met Tres Warren van Psychic Ills. Vanaf 2012 richtte hij zich steeds meer op zijn solowerk, opgebouwd rond dikke klanklandschappen, drones, rituele texturen en een klankmatige aanpak die elektronische abstractie verbindt met de fysieke aanwezigheid van geluid. Zijn discografie onder eigen naam omvat onder andere Collapse (2015), Unnatural Channel (2017), Third Helix (2018), Agalma (2020) en A Thread, Silvered and Trembling (2024). Drew McDowall werkte ook samen met Kali Malone, Caterina Barbieri, Hiro Kone, Puce Mary en Rabit, en presenteert sinds 2018 een podiumherwerking van Time Machines op festivals en locaties gewijd aan experimentele muziek.